• İlk mimari eserler Cilalı Taş Devri ile başlar. Güneybatı Asya’daki bu döneme ait kalıntıların geçmişi MÖ 10000’e kadar gitmektedir.

Bu döneme ait kalıntılar Toros Dağları’ nın güneyindeki Orta Doğu’da geniş bir alanı ifade eden Levant’ta da rastlanmaktadır.

Buralardan yerleşim bölgeleri yavaş yavaş doğuya ve batıya yayılmıştır.Cilalı Taş Devri’nin ilk dönemlerine ait MÖ 8000’li yıllarda Güneydoğu Anadolu, Suriye ve Irak’ta kalıntılara rastlanmaktadır.

Yemek pişirilmenin yapıldığı ilk yapılar Avrupa kıtasında ise MÖ 5500’den itibaren rastlanmaktadır. Ufak tefek istisnaları olsa da Kuzey ve Güney Amerika’da yaşayan insanlar, Avrupa’dan gelen ilk temaslara kadar Taş Devri dönemine ait yerleşim birimlerinde yaşıyorlardı.

Antik Mısır Mimarisi

Antik Mısır mimarisinin en önemli ve günümüzde en tanınmış yapıları firavunlar için inşa edilmiş olan piramitlerdir. Antik Mısır piramitleri , dünyanın yedi harikası arasında ayakta kalan tek eser olması bağlamında da önemlidirler.

Antik Yunan Mimarisi

Antik Yunanistan’da yapılan eserlerden ayakta kalanlarının en önemlileri Atina‘da Korint‘te, bugün Türkiye sınırları içinde kalan Efes ve Bergama‘da görülebilir. Bugüne dek kurulmuş en görkemli Yunan şehri, Dünyanın Yedi Harikası‘ndan biri sayılan İskenderiye Feneri‘nin inşa edilmiş olduğu, Mısır‘daki İskenderiye şehri olarak kabul edilir. Fakat yağmalar ve âfetler sonucu bugün İskenderiye Feneri de dahil olmak üzere neredeyse hiçbir eser ayakta değildir. Eski Yunanlarda mimarînin oldukça gelişmiş bir başka kolu da anıtmezarlardır. Yunanlar yaptıkları evlerin ya da diğer yapıların zeminlerini geleneksel bir nedenden dolayı aşınmış çakıl taşları ile döşerlerdi. Ana fon siyah olup desenler beyaz varsa renkli çakıl taşlarından yapılırdı. Ayrıca Yunanların en sık görülen yapıları ise tiyatrolardır. Bulgulara göre ilk tiyatrolar Dionysos adına yapılan dinî şenliklerde tapınakların önünde bulunan, aslen bir sunak olan ve halkın etrafındaki tepelere çıkarak seyrettiği, ilâhi söylenen yükseltilerdir. Tiyatrolar zamanla gelişerek ilk amfitiyatro örnekleri oluşmuştur.

Canlı veya cansız herhangi bir varlığın görüntüsünü üç boyutlu şekilde modellemek için çeşitli bilgisayar programları kullanılmaktadır. Ortaya çıkan ürüne ise 3D model denmektedir. Türkçe ifadesiyle 3 boyutlu model de denilebilir.

3D modeller bilgisayarda kabası alınarak 2 boyutlu resim şeklinde de görüntülenebilir. Tasarlanmış 3D model 3D yazıcılarda 3D baskı teknolojilerinden biri kullanılarak gerçek fiziksel bir objeye de dönüştürülebilir.3D modelleme otomatik veya manüel olarak yapılabilir. Manüel olarak tasarlanacak objeye geometrik model hazırlamak bir nevi plastik sanatla ya da heykeltıraşlıkla uğraşmaya benzer. Modelleyeceğiniz objenin 3D şeklinde geometrik datasını siz hazırlarsınız.Yukarıda bahsettiğimiz üzere 3D modelleme; hâli hazırda bulunan bir canlı veya cansız varlığın 3 boyutlu dijital formunu oluşturmaktı. 3D tasarım ise, bir ihtiyaca, kullanım alanına, mühendislik hesaplarına göre önce kağıt üzerinde belirlenen parçanın bilgisayar ortamına aktarılmasıdır.

3D Modelleme-3D Tasarım

3D modelleme ile 3D tasarımın farkı, 3D tasarımın halihazırda bulunmayan bir nesnenin bilgisayar ortamına aktarılması olduğu için, hesaplamaların, ihtiyaçların, kullanım alanlarının vs. belirlenmesi. Bu noktada tasarımcı sıfırdan bir ürünü veya var olan bir ürünün ihtiyaç üzerine vs. yeni geliştirilmiş halini oluşturur.3D tasarım işlemi, hesaplandıktan, ölçüleri vs. belirlendikten sonra 3D modelleme işlemine dönüşür ve o şekilde ilerler.

Modeller;

3D modeller fiziksel bir varlığı uzay geometrisindeki belirli noktalarla tanımlar. Bu modeller çeşitli geometrik şekillerin birleşimi ile ortaya çıkar. Bütünsel bir sistemde üçgen, çember, doğru ve eğriler kullanılır. Elde veriler bulunduğu taktirde 3D tasarım manüel olarak, simülasyon programı kullanılarak ya da tarama işlemiyle ortaya konabilir.

3D modelleme 3D grafiklerde oldukça yaygın bir şekilde kullanılır. Aslına bakarsak 3D modeller 3D grafiklerin kişisel bilgisayarlarda yaygın olarak kullanılmasından daha önce mevcuttu. Örneğin birçok bilgisayar oyununda 3D modellemeler mevcut olmasına rağmen 3D grafikler henüz kişisel olarak bilgisayarda tasarlanmaya uygun değildi. Bilgisayar programlarının yaygınlaşmasından önce de 3D modellemeler vardı. Günümüzde 3D modeller çok çeşitli alanlarda kullanılmaktadır. Tıp sektöründe organların 3 boyutlu modelleri oldukça etkin bir şekilde kullanılmaktadır. Bunun için veri MR makinesinde çekilen çok sayıdaki 2 boyutlu fotoğrafın birleştirilmesiyle ortaya çıkıyordu. Sinema rektöründe özellikle animasyon görüntülerde yaygın bir şekilde 3D modellemeler kullanılmaktadır. Oyun sektörü yine birçok bilgisayar oyununda 3D modellemeleri detaylı bir şekilde kullanmaktadır.

Bilimde de 3D modellerinin kullanımı önemlidir. Örneğin bir kimyasal bileşiği 3D modeliyle 3 boyutlu bir şekilde simgeleme olanağına sahibiz. Bu şekilde molekül geometrisi de ortaya aynen çıkmış oluyor. Mimari alanında 3D modelleme için birçok program oluşturulmuştur. Çünkü ortaya konacak yapının 2 boyutlu planının yanı sıra son tahlilde alacağı 3 boyutlu hali de izlenmek istenir. Mühendislikte herhangi bir ürün ortaya çıkarılırken önce prototipi hazırlanır. Bu da ancak 3D modeliyle mümkün olur. Yer bilimciler de aynı şekilde son dönemlerde yer şekillerini 3 boyutlu modeller üzerinden incelemeye başladılar. 3D modeller aynı zamanda üretilecek 3 boyutlu bir cismin temelini oluştururlar. Bu modeller 3D yazıcılar tarafından gerçek bir objeye dönüştürülürler.

Modellemenin Cinsi;

3D tasarım iki şekilde yapılabilir. Bunlar katı modelleme ve yüzey modelleme şeklindedir.

Katı modelleme modellenecek cismin gerçek hacmiyle birlikte görüntüsünü yansıtır. Bu tip modellemeler oldukça gerçekçi görünür ancak bunun sonucu olarak ortaya konması da zordur. Örneğin bir taşın modeli yine aynı şekli taşıyan 3 boyutlu bir taş ile ortaya konur. Sağlık ve mühendislik alanındaki simülasyonlar görsel değildir. Bu nedenle bu alanlarda katı modelleme daha çok kullanılır. Yüzey modellemede ise hacim modellenmez. Sadece var olan objenin kabuk kısmı sınır teşkil etmesi açısından modellenir. İçerisi boşaltılmış bir yumurta düşünün. Aynen o şekilde sınırları belirli ancak içi boş modeller yüzey modelleme ile elde edilir. Bu tarz modeller daha kolay ortaya çıkar ancak üretim için katı modelleme kadar yeterli değildir. Bir objenin görüntüsü çok önemli olduğu için bilgisayar grafiklerinde yüzey modelleme yaygın modeller kullanılır. 2 boyutlu yüzeyler bilgisayar grafiklerindeki modelleri anlamamıza daha çok yardımcı olur. Çünkü burada ortaya konan grafiklerin görüntüleri kesin değildir. Kesinlik olmadığı için grafik tasarımları gerçekliğe yakın olacak bir tasarıma dayanır. Son yıllarda noktasal tasarımlar da bu alanda yaygınlaşmıştır. Sınırları belirleyecek şekilde objenin dış yüzeylerini koordinat sistemindeki noktalarla ortaya koyduktan sonra bu noktalar uygun çizgilerle birleştirilirler.

Ancak bu sanatı genel olarak iki açıdan değerlendirmek mümkündür;

1- Hareket ve görüntü yaratmak için kullanılan teknikler açısından

2- Bir anlatım biçimi olarak

Teknik açıdan ele alındığında, animasyon veya “canlandırma” sanatının aslında her materyeli anlatım aracı olarak kullanabildiğini görürüz. Ancak bugün animasyon üretiminde yoğun olarak kullanılan belli başlı teknikler ve yöntemler şunlardır;

Cel/Geleneksel 2B Animasyon

Geleneksel veya 2 boyutlu animasyon olarak da adlandırılan bu teknik, hareketin kağıt üzerine kare kare çizilerek transparan asetatlara aktarılmasından dolayı “cel” animasyon olarak bilinir.

Günümüzde artık “cel” veya kağıt yerine çizimler bilgisayarda yapılabilmekte ve renklendirilmektedir. Ancak animasyonun temel prensipleri bu yöntemle, kare kare tasarlanarak belirlendiği için günümüzde temel animasyon eğitiminde yer sahibidir. Bu tekniğe örnek olarak Triplettes de Belleville filmi gösterilebilir.

Cut-out animasyon

Karakterlerin ve objelerin parçalarının ayrı ayrı hareket ettirilmesi tekniğine verilen isimdir: değişik estetik stillere adapte olabilen bu tür, geleneksel 2B animasyona göre daha hızlı üretilebilmesi bakımından bir çok televizyon dizisinde tercih edilen bir teknik olmuştur.

Render alma kelime öbeği İngilizce rendering kelimesinden türetilmiştir bir bu işleme tam Türkçe olarak sunuş , işlemek, derlemek de diyebiliriz.

Render, tasarım sahnesinde yer alan objelerin, ışıkların ve yansımaların birbirleri ile olan etkileşimi sonucu ortamda yayılan ışık kümelerinin hesaplanması işlemidir. Render motoru sahnede yer alan, objeleri, efektleri, ışık ve kaplamaları tespit eder ve hesaplamaya buna göre başlar. Mesela ışık kaynağının konumunu ve hangi tarafa ışın gönderip, nerede gölge oluşturabileceğini hesaplayarak tasarımı en son haline getirir.

Render alma işlemi genellikle, video düzenleme veya oluşturma, animasyon işlemlerinde, bilgisayar oyunlarında ve özel efekt uygulamalarında kullanılır. Render alma işlemi, yapılan projeye göre birçok bilgisayar yazılımında kullanılır. Bu işlem kullanılan yazılımların tasarım esnasında daha iyi performans vermesini sağladığından büyük bir zaman ve maliyet tasarrufu sağlar.

Render Alma Neden Gereklidir ?

Tasarım yaparken kullanılan program içerisinde her ne kadar gerekli ışık kaplamaları, renk, obje gibi seçenekler yer alsa da bunlar elde edilmek istenen son görüntüyü yansıtmaz. Render işlemi sonrası tasarımı yapılan görüntü son haline gelmiş olur. Render alma işlemi, tasarım ve efekt programlarında tasarım yapılırken ışık, obje ve renkler en yüksek kalite veya kaplamaya sahip değillerdir. Çünkü tasarım yaparken gerçek zamanlı olarak tasarım sahnelerinin işlenmesi ve oluşturulması birçok bilgisayarın kapasitesinin üstünde bir işlemdir.

Bu sebepten tasarım son hale geldiğinde render işlemi yapılarak görüntü yüksek kalite ve kaplamalara sahip bir şekilde çıktı olarak elde edilir. Bu şekilde hem zamandan hem de bilgisayar maliyetinden tasarruf sağlar.

Render Çeşitleri Nelerdir ?

Render alma işlemi ikiye ayrılır: Ön İşleme ve Gerçek Zamanlı İşleme. Bu iki türün arasındaki en büyük fark ise hesaplama ve son görüntünün oluşturulmasındaki süre ve hızdır.

Gerçek Zamanlı İşleme (Real-Time Rendering)

Real-Time Rendering yani Gerçek Zamanlı İşleme, görüntülerin çok hızlı oluşturulduğu oyun ve interaktif grafik uygulamalarında kullanılır. Çünkü kullanıcı etkileşiminin yüksek olduğu video oyunları gibi ortamlarda gerçek zamanlı işleme gerekmektedir. Yüksek özellikli grafik kartlarının ve kod derleme hızı, real-time rendering işlemini geliştirmiştir.

Ön İşleme (Pre-Rendering)

Bu render çeşidi, sahnelerde hızın önemli olmadığı ortamlarda kullanılır ve bilgisayarın grafik kartı yerine çok merkezi çekirdek işleme üniteleri kullanılır. Pre-Rendering işlemi, daha çok görsel gerçekliğin ön planda olduğu, animasyon ve görsel efekt uygulamalarında kullanılır.

Bu render türleri için 3 farklı hesaplama tekniği kullanılır :

• Tarama çizgisi (Scanline)
• Işın izleme (Raytracing)
• Işınsallık (Radiosity)